Sokakta büyüdük biz,kilit taşlarının uyumu ve sanatsal hareketlerle kalkan tozların içinde.Hayatı orada keşfettik.Birebir uyumu orada anladık.Sorumluluklarımızı orada fark ettik.Şimdi ise ellerinden aldık çocukların kalbini.Hapis yaptık dünyayı onlara. Koşup oynamak kadar güzel bir şey var mı onlar için? Tekrar tanışsın,tekrar oynasın. Derslerle boğmak mı lazım onları ya da küçük dünyalarını kendileri şekillendirsin diye bir fırsat mı vermek lazım?Bırak oynasınlar,eğlensinler kendilerice.Sokakta akşama kadar kalsınlar. Akşam gün batışının farkına varsınlar.Bırak oynasınlar.Tehlikelere göz yumup, hayatın gerçeklerini anlasınlar.Bırak oynasınlar.
Yorumlar