Ana içeriğe atla

Cahit Zarifoğlu Sözleri

                         Cahit Zarifoğlu Sözleri

Cahit Zarifoğlu Sözleri

 Bize sözIerimizden çok, yüreğimizden anIayan gerek. / Cahit Zarifoğlu

Az az ölüyoruz her gün. Yağmurdan, havadan söz eder gibi. #CahitZarifoğlu


 Sözün ve yolun baş çeşmesi ruhumun Canım içre sevinç verir sözlerin Baktığın dağların düşüncesi bile ağlatır beni Hür olurum buyruklarını bir bir donansam sultanım Aşkın bin gözlü devasa bir baş imiş Yur herbirini uykulardan sohbetin Dinle ey Zarif bilâtedbir çok söz açtın Bu kırık akılla ne cürettir yaptığın Cahit Zarifoğlu

“İşte Böyle böyle Büyüyorum. Bir gündüz geliyor Bir gece..” —Cahit Zarifoğlu

Yemin ederim, ne olursa olsun, bunu, bu anı değiştirecek bir şey istedim. Bir ilk söz, bir adım, bir gülümseme bunu değiştirebilirdi. Ama çatır çatır parçalayabilirdi de. O yüzden susuldu ve o korkunç an devam etti. Cahit Zarifoğlu - Romanlar

Cahit Zarifoğlu Sözleri


Der misin ki bir gün; "İnşallah çok bekletmedim seni.."

Aklımdan çıkmıyorsun dedim... Başka türlüsünü yorgunum anlatmaya. Cahit Zarifoğlu

Bunca tanışıklığımız varken Sana dair bana söz düşmüyor. |Cahit Zarifoğlu

Cahit Zarifoğlu Sözleri


Bir incelik gösterin İncinmesin yüreğim. A.Cahit Zarifoğlu.

Bir gün elbette sofraya birlikte çökeriz, Sen dağ gibi kurul, ben zerre bir yer tutayım. Câhit Zarifoğlu

Eskiden sadece kışlar soğuktu. Şimdi ise, İnsanlar soğuk, Yürekler soğuk. Cahit Zarifoğlu

Cahit Zarifoğlu Sözleri


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sadi Şirazi Aşk Sözleri

           Sadi Şirazi Aşk Sözleri "Zulme uğrayanın kurumuş dudaklarına söyleyin gülsün, Bir gün mutlaka zalimin dişleri sökülecektir" Sadi-i Şirazi KabirIerinde rahat yatıp uyuyanIar, yeryüzünde haIkı rahat tutanIardır.  Kurdun kafasını, haIkın koyunIarını paraIadıktan sonra değiI, önce kesmek gerekir. Kendi ahIakını düşmanından dinIe; dostun gözünde her yaptığın iyidir.

Yaşama Sanatı : HAYAT

“Yaşam, kaybetmeyi öğrenmektir. ” derlerdi bize. Ahmet Ümit bir kitabında bunu şöyle açıklamıştı : “Kaybetme maceramız daha ana karnından çıktığımızda başlar. Hiç emek harcamadan hüküm sürdüğümüz, dünyanın en güvenli, en yumuşak korunağını, ana rahmini kaybederiz önce. Bizden intikam almak için bekleyen dünya, sanki niye çıktın oradan dercesine, gözlerimizi yakan ışıkları, kulaklarımızı tırmalayan gürültüsü, sıcağı, soğuğu, açlığı, kiri, hastalığıyla saldırır üzerimize. Ama biz de öyle kolay kolay pes etmeyiz. Kaybettiklerimizin yerine anında başka bir şey koyarız. Hem cennetimizi yitirsek de o kutsal yerin sahibi olan annemiz bizimledir, üstelik yanında bir de baba verilmiştir emrimize. Dışarıdaki dünyaya alışmaya başlayınca kaybettiğimiz cenneti hemen unutuveririz. Ancak büyüdükçe annemiz de babamız da bizden uzaklaşmaya başlar; onları kardeşlerimizle paylaştığımızı anlarız. Kardeşimiz yoksa babayı anneyle, anneyi ise babayla paylaştığımızı fark ederiz. Bize gösterilen ilgi günden gü...

Eski Van Fotoğrafları

1933 Ylı cumhuriyet caddesi